Tek Bilinç, Çok Yüz: Jung, Tasavvuf ve Zamanın İllüzyonu
“Zaman yoksa → her şey anda ise” düşüncesi Eğer zaman: Dışsal, mutlak bir varlık değil Bilincin olayları sıralama biçimi ise o zaman şunlar ortaya çıkar: Geçmiş = hatırlama biçimi Gelecek = beklenti / simülasyon “Şimdi” = bilincin temas ettiği tek alan Bu durumda “önce–sonra” , evrensel bir gerçek değil; zihinsel bir düzenleme olur. 👉 Bu, modern fizikte de tamamen yabancı değil: Einstein: zaman gözlemciye bağlı Blok evren teorisi: tüm anlar “vardır”, biz içinden akarız “Firavun da var, Musa da var, İsa da var” ne demek? Burada iki ayrı katman var: 🔹 A) Tarihsel katman (nesnel) Firavun, Musa, İsa → tarihte yaşadı Bedenleri, olayları, kronolojileri → zaman çizgisine bağlı Bu katmanda: Hayır, aynı anda yaşamıyorlar. 🔹 B) Bilinç / arketip katmanı (öznel–evrensel) Burada işler değişiyor. Carl Jung’un diliyle konuşursak: Firavun → iktidar / ego / tanrıcılık arketipi Musa → özgürlük / yasa / uyanış arketipi İsa → merhamet / fedak...