Son Taşı Taşıyan Adam: Hayatın Anlamsızlığına Rağmen Yaşamak
Albert Camus'nün Sisifos Söyleni'nden esinlenen özgün bir hikâye. “İnsanın en büyük trajedisi, aynı hayatı tekrar tekrar yaşaması değil; bir gün farklı olacağına inanarak bugünü hiç yaşamamasıdır.” 1. Her Sabah Aynı Dağa Çıkan Adam Bir adam vardı. Her sabah güneş doğmadan uyanır, evinin önündeki büyük taşı sırtına alır ve dağın zirvesine doğru yürümeye başlardı. Taş ağırdı. Yol uzundu. Dağın zirvesine ulaştığında ise taş elinden kayar, aşağıya yuvarlanırdı. Adam arkasından bakar, derin bir nefes alır ve aşağıya inerek taşı yeniden sırtına yüklerdi. Bu, yıllardır böyle devam ediyordu. Köylüler ona acıyordu. Bazıları onun deli olduğunu düşünüyordu. Bazılarıysa bir gün taşı zirvede tutmayı başaracağına inanıyordu. Fakat kimse adama neden taşıdığını sormamıştı. Bir gün köyden geçen yaşlı bir yolcu, adamın yanına yaklaştı. — Neden bu taşı taşıyorsun? Adam cevap verdi: — Çünkü zirveye çıkarmam gerekiyor. — Peki, zirveye çıkardığında ne olacak? Adam sustu. Hayatında ilk kez bu soruyl...